ภิกขุ ๔๐๐ รูป : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 184 / 231

ประโยค - ปญฺญา สมิงดา อธิษฐานพระวินัย ปริวาร วัณณา - หน้าที่ 733 บทว่า อนุกาติสมมุตา ได้แก่ 2 สิกขาบทที่พระผู้มีพระ- ภาคว่าสำว่า "ภิกษุบิดใด มีพรซาข่อย่อน ๑๒ พึงเป็นอุปณะย ยานสงฆมานำให้ อุปสมบท ๑ ภิก

บทความนี้กล่าวถึงสิกขาบทที่พระผู้มีพระภาคได้กำหนดเกี่ยวกับการอุปสมบทในพระพุทธศาสนา โดยอธิบายถึงรายละเอียดต่างๆ ของการนำเสนอสิกขาบทประเภทต่างๆ และความสำคัญในการปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า ในสองบทที่เ

ประโยค - ปัญญา สมันดุลจิต ถวายพระวัน วิริยะ วันนา - หน้าที่ 857 ในอนุโมทวีณี ที่สงฆ์ให้แล้วแก่กุฎิผู้นี้ก็ดี ในศาสาปิลสกา อนุสงฆ์ให้แล้วแก่กุฎิผู้นี้บาปแน่นก็ดี มีนายเหมือนกัน สองมากว่า ติดตาภารํ องก

บทความนี้กล่าวถึงการอธิกรณ์ในบริบทของพระพุทธศาสนาและการพัฒนาจิตใจผ่านการแสดงธรรม โดยสำรวจความสำคัญของการออกจากความอสุราและการทำความดีในกุฎิ พร้อมทั้งบรรยายถึงกุฎิที่ศึกษาและปฏิบัติธรรมในลักษณะต่าง ๆ เ

ประโยค - ปัญญามีตนปลาทากา อรรถถคพระวันนิ ปวีร วัดนา - หน้าที่ 911 ถามว่า "ภูกุผสมพึ่งทำกรรมแก่กุษณีผู้ประกอบด้วยองค์เท่าไร พระเจ้าขา?" บทว่า น สกุณฑูปโพ มีความว่า ไม่ควรถ่ามเรื่องราวต่างโดยเรื่องควร

บทความสำรวจแนวคิดเกี่ยวกับปัญญาที่มีอยู่ในธรรมวินัย โดยใช้คำสอนจากพระพุทธเจ้าเกี่ยวกับองค์ประกอบของความรู้และปัญญาที่เป็นบรรลุญาณแตกฉาน นอกจากนี้ยังพูดถึงความสำคัญของการใช้สติในกระบวนการพิจารณาจิต ทำใ

ประโยค - ปัญหามดปากกิลา อรรถกถาพระวินัย ปวราว วัดณานา - หน้าที่ 949 จริงอยู่ อฏิพบุคคลเหล่านั้น ทั้ง ๑๑ จำพวก ต้องปราจะสมาชิกในเพศ คณะสังแล้วแท้ บ่าว่าว่า ได้แก่ ไม่บอกก็ว่าว่า หลายบบท คิริ โนะ จ ปร ภ

ปัญหามดปากกิลาในอรรถกถาพระวินัยสำรวจแนวทางและเงื่อนไขที่เกี่ยวข้องกับสมาชิกในเพศคณะสงฆ์ โดยเฉพาะการอยู่ร่วมกันในกุฏิและข้อบังคับต่าง ๆ ที่นำมาซึ่งการพิจารณา ทำให้เกิดความเข้าใจในข้อปฏิบัติ เช่น เมื่ออ

ประโยค - ปัญจมสนืตปลากกา อรรถกถาพระเวสวัณ ปิติรว วัดนา - หน้าที่ 955 กะเทียม โภชนะประดิษฐิ และกัปปิยมังสที่เหลือ แล้วกลืนกิน กล่าวว่า เอก โอปสมุนโณ เอก อนุปสมุนโณ เป็นต้น ตรัสหมายถึงรูปไปออกก雅 ถ้ากว

เนื้อหาในบทนี้อธิบายถึงความหมายที่เกี่ยวข้องกับกิริยาของผู้ใช้และอิทธิพลของกรรมที่เกิดขึ้นจากการกระทำที่มีอำนาจ ขอให้ระลึกถึงคำสอนที่กล่าวถึงบ้าง แม้หลังจากอาบัติก็ต้องมีการรับรู้ และความเข้าใจในบริโภ

ประโยค - ปัญญามัสสัญปลาทากา อรรถถภพระวันยัน ปฏิวัติ วันฉนาน - หน้าที่ 971 รูป ผู้เข้ากรรม คือ ผู้ควร ผู้สมควร ได้แก่เป็นเจ้าของแห่งกรรม กรรมนัน เว้นพวกเธอเสีย ย่อมทำไม่ได้ ฉะนั้นก็จะดี ปราศจากวิธีดี ข

บทความนี้แสดงให้เห็นถึงกิจกรรมและผู้ที่สมควรเข้าร่วมในกรรม จากนั้นอธิบายประเภทต่าง ๆ ของกรรมที่มีอยู่ในพระพุทธศาสนา เช่น อปลโลกนมม์ ที่อ้างถึงหลักการในการกระทำทางจิตกรรมและลักษณะของกรรมที่สามารถแบ่งแย

ประโยค ๕- มงคลคุณะนี้ (ฐิติ ใบ ภาโค)- หน้าที่ ๒๔๖ อุตริจฉามโน ปุกโล อติ โลมก จ อติ โลมเทน จ ยก อ๋ อิสติภุญ ราชติยา ปรีติใน เอว อุตา หายติติ ๓๓๓ โส ติโ คิโ คุไร ยกโภ อรัญ ญสติวา ปิฎ อจุเมนะ คนฃวา รุขัง

เนื้อหานี้อธิบายเกี่ยวกับมงคลคุณะที่มีความสำคัญต่อการพัฒนาจิตใจและการดำเนินชีวิต โดยเน้นถึงการมีจิตใจที่มั่นคงและความเข้าใจในสิ่งต่างๆ ซึ่งจะช่วยให้เราอยู่ในสถานะที่ดีและมีความสุข เทคนิคต่างๆ ที่กล่าว

ประโยค ๕๕ - มังกรติ๊กตา โปนี้นีแปล เล่ม ๓ - หน้าที่ ๓๘ ธรรมบท เรื่องพระพาหรมณิเทพสุกกู ในอรรถกถาอันนิทนาม อังกุตตร-นิทาน ก็คีงรวมเข้าในอีรวาท [เรื่องพระเวสสอโลปลามารค] [๓๓] ในระหว่างทางไปบานครูชเน

เนื้อหานี้เกี่ยวข้องกับพระพาหรมณิเทพสุกกูในอรรถกถาอันนิทนาม อังกุตตร-นิทาน โดยบรรยายถึงเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นระหว่างการเดินทางไปยังบานครูชเน พร้อมกับเรื่องราวของเศรษฐีที่มี 2 คน ซึ่งแต่ละคนมีลักษณะเฉพาะ

ประโยค ๕ - มังคลดาฯนี้เป็นแปล เล่ม ๓ - หน้า ๑๒๓ [๑๐๒] ก็ภาราชสูตรนั้น เข้าว่า "สองบทว่า อุณฑ วาระ คือ ลิ้น ๙ ครั้งอย่างนี้ คือ ในถงเดือนหนึ่ง ๕ ครั้ง ในถงเดือน นอกนี้ก็อย่างนั้น บทว่า อิธิคุณหมุนติ แ

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์และตีความสาระสำคัญจากภาราชสูตร โดยพบว่ามีการพูดถึงความสำคัญของคำบาลีและการตั้งใจในการปฏิบัติในหลักธรรมคำสอน การศึกษาและการรำลึกถึงความรู้ที่มีค่าในพระสูตรเพื่อพัฒนาจิตใจและค

ประโยค - มังคลัตถทีปิ้นแปล เล่น ๕ หน้าที่ 6 อินทรีย์ทั้งหลาย." ปรกานวิสาส์สัอวิสุทธิธรรมว่า "หลายทว่า จะญาณ รูป ทีสิขวาม ความว่า เห็นรูปได้ด้วยญาณอันอัสสัมฤทธิ์ซึ่งสามารถในการเห็นในอัน ได้ไวหารว่า จัก

บทความนี้นำเสนอการวิเคราะห์เกี่ยวกับอินทรีย์และญาณในพุทธศาสนา โดยเน้นการเห็นรูปได้ด้วยญาณอันอัสสัมฤทธิ์และความสัมพันธ์กับกิเลส นอกจากนี้ยังมีการอธิบายเกี่ยวกับตำแหน่งและบทบาทของอินทรีย์ที่มีอิทธิพลต่อ

ประโยค - มังคลัตถีเป็นสมอเล่ม ๕ หน้าที่ 106 จิตที่ตั้งมั่น (คงที่) หลุดผ่านแล้ว ของพระอริย-สาวกนั้น ผู้ฝึกที่ พิจารณาเห็น (ความเกิด) และความเสื่อม ให้หวั่นไหวไปไม่ได้ ฉะนั้น คำนั้น ท่านพระโสณเถระ เมื

เนื้อหาว่าด้วยจิตที่ตั้งมั่นและการเรียนรู้ของพระอริยสาวกในด้านการมองเห็นความเกิดและความเสื่อมของจิต โดยท่านพระโสณเถระ และอ้างอิงจากพระสูตรต่างๆ เช่น อุตตนิยบท เพื่อเน้นถึงความสำคัญของการฝึกปฏิบัติธรรม

ประโยค - มังกรลักษณ์นี้เป็นเปล เล่ม ๕ หน้า 147 (เป็นอุทาหรณ์) :- [เรื่องพระเจ้าบายสี] เมื่อพระผู้มีพระภาคปริมาณแล้ว เมือพระเกษังหลาว อันพระมหากษัตริย์เลือกคัดเอาไว้ เพื่อสั่งคายนาระธรรมวัน และเมื่อพ

เนื้อหาเกี่ยวกับพระเจ้าบายสีที่ตรัสไม่มีปรโลกในบริบทของการสนทนาระหว่างพระองค์กับพระเกษ พระวิญญาณและแนวทางปฏิบัติต่างๆ ด้วยกฎเกณฑ์และคำสอนในสมัยนั้น ยกตัวอย่างเรื่องราวที่เกี่ยวโยงกับพระราชาและพระสงฆ์

ประโยค๕- มั่งคลาดนี้เป็นแฉเล่ม ๔- หน้าที่ 75 ของตนให้ย่อยับ ไปเพราะโลกจั ด เหมือนพระราชญาณปรา นะจันทกินนิรี เสื่อมแล้วจากพระนางอิสฎภราชเทวัญนั้น." ภูก่าววังกั้นว่า " บทว่า อตุวุจิญ คำว่า ปราณกาน กคื

เนื้อหานี้แสดงถึงการวิเคราะห์และการเข้าใจคำประพันธ์ในพระไตรปิฎก โดยนำเสนอความหมายของคำว่า อตุวุจิญ และ ปราณกาน รวมถึงความสำคัญของการมีประโยชน์แก่ตนและการเสื่อมจากคุณธรรม การอรรถกถายังอธิบายถึงข่าวสารใ

ประโยค๕- มังคลิตคล้ายนี้แปล เล่ม ๔ หน้า 95 สามเณร อาตมภาพถวายสัตย์เหล่านี้ แก่สมภารมิผู้ร่วมอุปชามะกัน. พระราชา ข้าพเจ้าอวยเวรแม่นอีก. สามเณร อาตมภาพถวายสัตย์เหล่านี้แก่มงคลสูงม์. พระราชา ข้าพเจ้า

บทความนี้นำเสนอการสนทนาเชิงลึกระหว่างสามเณรและพระราชา ซึ่งเปิดเผยถึงคำสัตย์ที่สามเณรได้กล่าวในฐานะผู้อุปชามะ ตลอดทั้งความเชื่อมั่นในพรมณีที่เกี่ยวข้องกับการให้บริโภคและการถวาย ในสถานการณ์ที่พระสงฆ์ต้อ

ประโยค ๕๙- ม้างดึกดำบรรพ์ เล่ม ๔ - หน้า 99 เรื่องกัณหาดาบ มาในกัณหาดาบ ในสกนิบาต เรื่องผู้มักน้อยในปัจจัย จบ [๔๕๕] อรรถกถากฤษฎสูตรว่า "ภิญญาผู้มีความน้อยใน ฤดูกาล ย่อมไม่ให้ชม่นอื่นรู้ว่า ตรณิษฐ์ฤด

เนื้อหาภายในหน้า 99 ของเล่ม 4 ของเรื่องกัณหาดาบ กล่าวถึงการสอนทางธรรมในบริบทของพระเถระพี่น้องและความสำคัญของฤดูกาลในพระธรรม มีการกล่าวถึงนโยบายและการกระทำที่ปรากฏในอรรถกถาเอกนิบาต ต้องครรนิกายและครรนิ

ประโยค ๕ - มังคลดาภิธานีป็นเปล่า เล่ม ๔ หน้า ๑๔๘ ในเวลายังไม่พบคำแผนแล้ว ย่อมไปยังภูของพระอนุรุทธเถระ พระเถระแม่ทับ ๓ นั่งในที่นั้นแล้ว ถามปัญหากันและกัน ในปฏิฐ ๓ ปฏิฐใดปฏิฐหนึ่ง แย่ปัญหากันและกัน เม

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการฟังธรรมในวันสำคัญ และการสนทนาของพระเถระ ๓ รูป โดยเน้นว่าการฟังธรรมมีความสำคัญในการบรรเทาความสงสัยของบุคคล เมื่อพระอนุรุทธเถระได้สอนพระเถระแม่ทับ ๓ ในการถามตอบปัญหา เพื่อทำความเข

ประโยค๕- มังกรคติที่เป็นฉบับ เล่ม ๔ - หน้า 189 พระเถร พิจารณาศิล ตังแต่นั้นโรงเป็นที่อุปสมบท ให้มีชื่อเกิดขึ้นว่า "เราเป็นผู้มีศิลบริสุทธิ์" พินิจเข้าสู่ไปสู่แผ่นดินพร้อมกับการเกิดขึ้นแห่งจิต พระเถร

พระเถรได้พิจารณาศิลและอุปสมบทเข้าใจว่าเป็นผู้มีศิลบริสุทธิ์ สร้างความมั่นใจจนสามารถเจริญวิปัสสนาได้จนถึงพระอรหันต์ โดยไม่หวั่นเกรงต่อความตาย มีการแสดงถึงความสุขที่มีในใจเมื่อได้พบการบรรลุธรรมและความบร

ประโยค - มังคลัตถทีปิ เปนีปล หรือ ๔ - หน้า ๒๓๖ กว่าด้วยการสนทนาธรรม* [๑๖๔] ท่านกล่าวไว้ในอรรถกถามงคลสูตรวี่ว่า "ชื่อว่า การสนทนาธรรมตามกาล ข้าพเจ้า กล่าว(ดังต่อไปนี้): ในเวลาพลบคำ หรือในเวลาใกล้รุ่ง

การสนทนาธรรมตามกาลนั้นมีความสำคัญต่อการพัฒนาจิตใจและการเรียนรู้ในพระธรรม โดยเฉพาะในเวลาที่สงบอาทิ เวลาพลบคำหรือใกล้รุ่ง ภิกษุจะสนทนาเกี่ยวกับพระสูตร พระวินัย และพระอภิธรรม ซึ่งถือเป็นมงคลช่วยให้เกิดคว

คำศัพท์และความหมาย ๒๙๙ ร่างกาย กายา เทโว สรีระ คตัต อุตตาโอ ญาติพี่น้อง ญาติ ญาติกา ฑาตา พนู น้องชาย กนิฏโจ กนิฏฺภาทา อนฌโช เพื่อน สหาโย มิโต สุโชโซ พระราชา ขตุติย ราชา

เอกสารนี้เป็นการรวบรวมคำศัพท์พร้อมความหมายในภาษาไทย อธิบายความหมายของคำต่างๆ เช่น ร่างกาย, ญาติพี่น้อง, ช้าง, พระราชา, และอื่นๆ โดยมีการนำเสนอทั้งในรูปแบบภาษาไทยและคำศัพท์ในภาษาที่เกี่ยวข้อง คำที่ใช้ม

๒๗๕ คู่มือวิชาแปลไทยเป็นมคช ป.๕๕-๙ เพราะทำหน้าที่แทน เกน ในประโยคแรก ประโยคนี้จะแต่งเป็นว่า : เกน ปชา กตาติ เอกสภฺโกติ ๆ ไม่กลูกหรือเป็น : โก ปชา กริต เอกสภฺโกติ ๆ ก็ไม่ลูกอีก หากจะเป็น : โก ปุชฺ กริต

คู่มือวิชาแปลไทยเป็นมคช ป.๕๕-๙ สอนและแนะนำหลักการแปลประโยคต่างๆ จากภาษาไทยไปยังภาษามคช รวมถึงตัวอย่างการใช้คำในบริบทที่เหมาะสม และการสื่อสารความหมายให้ถูกต้อง เหมาะสำหรับนักเรียนและผู้สนใจหารายละเอียด